Hoewel ik niet tegennatuurlijk geaardheid ben, houd ik net zoveel van meisjes als Gerard van jongens hield. Los daarvan mis ik Gerard ook en moet ik vaak aan hem denken. Zoals daarstraks toen twee Amsterdammers hier in mijn woning een hartstilstand kregen omdat er iets ergs gebeurde op de televisie met Ajax. Nu herlees ik fragmenten uit Oud en Eenzaam waaronder het stuk dat ten grondslag ligt aan Gerards’ ironie ende levensangst. Hij kon het wel erg raak zeggen toch… allemaal.
Je bent een oude lul! Het staat er echt! Op de voorpagina van #NRCHandelsblad van hedenochtend: ‘Job Janssens is een oude lul’! in Telegraaf-grote letters voor mijn neus naast mijn ontbijteitje en kopje koffie….even naar adem happen…Ik ben een oude lul.
Veel processen in dit leven verlopen dusdanig gradueel dat je niet in de gaten hebt dat je eraan onderhevig bent. Ik bedoel; we herinneren ons allemaal wel een oma die ooit verontwaardigd tegen haar achterkleinkinderen uitriep: ‘Ik naar een bejaardentehuis? Wat moet ik tussen al die ouwe mensen?’
Je ziet wel de omgeving om je heen verouderen. Het lieve kleine konijntje waarmee je nog niet zo lang geleden naar de kinderboerderij toog (isse gaapje lief papa? gaapje aaien?), is thans een mooie, soepel formulerende, blonde mevrouw. En ook op je werk stel je berustend de voortschrijdende vergrijzing om je heen vast. Het feit dat het om collega’s gaat die jaren jonger zijn dan jij, laat je niet volledig tot je bewustzijn doordringen. En toch is het waar want het staat in de krant, in NRC Handelsblad nog wel: ‘Oude Lul’! staat er op pagina 1.
Ik bedoel… Gerard Reve beschreef ooit hoe hij, over een langere periode, dagelijks een café bezocht om een glas roodwijn te drinken. Iedere dag, aldus Reve, kwam er in dat cafe, telkens rond de klok van vijf, een man met een grote hoed binnen. Een cowboyhoed, een stetson met brede rand die de man in een hoek op een kapstok hing om vervolgens aan de toog een stroperige, oude genever te bestellen. Na langzaam twee consumpties te hebben genuttigd, verliet de man, zijn hoed opzettend, het etablissement.
Als ik nu in het vervolg eens een klein maar scherp schaartje meeneem naar dit cafe, overdacht Reve, en ik knip iedere dag met vaste hand –ongezien- een heel smal randje van die hoedenrand af… Hoe lang zal het dan duren alvorens de man in de gaten krijgt dat zijn hoed kleiner wordt?
Welnu dat moment had ik dus hedenochtend zaterdag 29 januari 2012: ‘Job Janssens is een oude lul’ stond er als openingsverhaal op de eerste pagina van NRC Handelsblad.
Om deze onaangename, plots aan mij geopenbaarde waarheid, te verdringen, las ik onmiddellijk de column van generatiegenoot en gewaardeerde collega Bas Heijne….
‘(…)De pleitbezorgers van kunst- en cultuursubsidies zijn nu de vijanden van het volk, vertegenwoordigers van een in zichzelf gekeerde elite, die haar exquise preoccupaties gebruikt om zich beter te voelen dan gewone mensen, die ook nog eens voor de kosten moeten opdraaien…’
Alleen Bas kan het zich veroorloven een PVV-standpunt in zulk deftig Nederlands te vertolken. Wel raak weer trouwens. Potdomme, als Bas hier niet wederom de vinger op een zere plek legt, dan eet ik mijn hoed op.
Hoed… kleiner wordende hoed… Oude Lul. De waarheid is pas echt waarheid geworden als je hem niet meer kunt verdringen. Alle Bas Heijnes in de wereld kunnen het niet langer verhullen. Het staat op pagina 1 van NRC Handelsblad, ‘Jij bent een ouwe lul’.
Want lang geleden, toen ik nog jong en meeslepend was, stonden er nimmer pornografisch getinte verhalen in NRC Handelsblad en al helemaal niet op pagina 1. Dat had Anja Meulenbelt ook nooit goed gevonden trouwens. Wie? Nou, Anja Meulenbelt…. Oude Lul.
Welnu, na het openingsverhaal van NRC van hedenochtend te hebben gelezen, weet ik wat mij te doen staat. Douchen, fijn scherp pak aan en bedwelmende aftershave op de slapper wordende huid gesprenkeld. Afreizen naar de Grote Stad alwaar een ruim vrouwenoverschot hunkerend op mijn Brains wacht en hoewel ik daar niet over beschik ga ik het toch proberen, zijn Balls ook goed? Want die heb ik wel, als oude lul zijnde…
Ja, ja… dat is meer dan genoeg… zo valt te lezen in NRC Handelsblad van heden, zaterdag 28 januari 2012.
