Tendentieus
De vaststelling dat de publieke sector verlost moet worden van een paar perverse prikkels, kon nog wel door de beugel maar het feit dat ik Geert Dales als product van die prikkels heb opgevoerd, heeft een aantal mensen tot grote hoogte van woede gebracht. Men mailde ondermeer: ‘Tendentieus geschrijf’, ‘zwartmakerij’ en heel mooi: ‘Tokkieachtige heksenjacht’.
Dales kon er -als voorzitter van het bestuurscollege- immers niets aan doen dat er diploma’s aan hogeschool Inholland werden uitgedeeld alleen om de daarmee samenhangende vergoedingen op te strijken en zonder dat daarvoor een deugdelijke prestatie behoefde te worden geleverd? En kan je Dales verwijten dat hij gebruik maakt van bestaande, volstrekt legale, riante afvloeiingsregelingen ?
Neen, maar dat laat onverlet dat:
1. Er onder Dales’ verantwoordelijkheid grote schade is toegebracht aan het imago van de hogere beroepsopleidingen in het algemeen en Inholland in het bijzonder.
2. Dales vooruit lopend op de finale conclusies van de onderwijsinspectie al opstapt als HBO-bestuurder terwijl hij de conclusie van de commissie Leers (er was geen sprake van diplomafraude) meteen onderschrijft.
Mijn punt was dat er zich binnen de publieke sector een bestuurslaag heeft gevormd die riant wordt betaald zonder er adequaat werk voor te leveren of zonder verantwoordelijkheid te dragen. Dat deze mandarijnen altijd gebruik kunnen maken van uitstekende afvloeiingsregelingen en dat zij vervolgens na verloop van tijd weer elders opduiken binnen een of andere bestuursfunctie. Dat zoiets allemaal mogelijk is, heb ik toegeschreven aan perverse (financiële) prikkels. Aan de systematiek. Aan de architectuur van het openbaar bestuur. Niet aan Geert Dales. Hij is geen grotere opportunist dan zijn collega-mandarijnen.
