Hoewel ik niet tegennatuurlijk geaardheid ben, houd ik net zoveel van meisjes als Gerard van jongens hield. Los daarvan mis ik Gerard ook en moet ik vaak aan hem denken. Zoals daarstraks toen twee Amsterdammers hier in mijn woning een hartstilstand kregen omdat er iets ergs gebeurde op de televisie met Ajax. Nu herlees ik fragmenten uit Oud en Eenzaam waaronder het stuk dat ten grondslag ligt aan Gerards’ ironie ende levensangst. Hij kon het wel erg raak zeggen toch… allemaal.
