Dat #PeterVandermeersch als masochist uit de kast durft te komen is moedig.
Masochisme is het beleven van seksueel genot aan onderwerping, kleinering en onderdanig gedrag. Hoewel wij onszelf graag als ruimdenkend inschatten, zeker als het gaat over seksualiteit, rust op dit onderwerp toch een groot taboe. Dat is er de oorzaak van dat het verschijnsel overwegend in een subculturele omgeving tot zijn recht komt.
Echter, er is een kentering gaande. Steeds meer mensen steken hun hang naar een masochistische of sub-assertieve levenshouding niet langer onder stoelen of banken. Zo nu dus ook Vandermeersch en dat is belangrijk omdat hij als hoofdredacteur van NRC dit onderwerp van zijn pornografische ranzigheid ontdoet en salonfähig maakt.
Vandermeersch onthult zijn geaardheid via een redactioneel commentaar op de berichtgeving over de gesteldheid van prins Friso. Vandermeersch somt de feiten op waaruit niets anders kan worden geconcludeerd dan dat de verantwoordelijke verslaggeefster, Jannetje Koelewijn, haar werk naar eer en geweten heeft gedaan. De feiten die ze opdist in het artikel kloppen en de bronnen die ze on-the-record citeert zijn betrouwbaar. Jannetje brengt –na dagen wild speculeren in alle media- als eerste feitelijk nieuws: ‘De prins heeft geen schedelbasisfractuur’. Goed werk derhalve.
Toch weet Vandermeersch zich in het boetekleed te hijsen door vast te stellen dat:
‘(…)we door de vorm van onze berichtgeving en door transparant de motieven van onze bron toe te lichten, onbedoeld hebben meegewerkt aan een te positief beeld over de toestand van de patiënt (prins Friso). Dat betreuren we zeer.’
Dapper, dit publiekelijk knielen van Vandermeersch voor de NRC-lezer die zich ‘intellectueel verraden’ voelt door de ‘sensatiebeluste’ kwaliteitskrant.
