Mijn collega P. Beije ken ik louter etende. Al tien jaar zitten we op dezelfde redactie en ik heb hem nog nimmer op niet kauwende kaken kunnen betrappen. Zo zit hij aan de boerekool met worst om even later met een schaal dampende nasi rames het redactielokaal te betreden. Hij is waarschijnlijk de enige mens op aarde die een big american pizza als amuse beschouwt. „Waar is Peter”? „Die is even iets in de magnetron zetten!” Hoe slaagt hij er toch telkens weer in zijn eetgewoonten te combineren met zijn journalistieke werkzaamheden? „Gewoon heel jong begonnen…ervaring is alles”, mompelt Petertje met volle mond.
