Wat te doen in Godesnaam? Er dienen zich in Berlijn altijd zo veel mogelijkheden aan ‘om te gaan doen’, dat het gevaar bestaat dat je te lang bezig bent een keuze te maken ‘wat te gaan doen’. Je doet dan niets behalve, zoals afgelopen zonnige zondag, systeemloos door Tiergarten fietsen.
Dwars door een laag hangende mist van bbq-bewolking, afkomstig van honderden Turkse gezinnen die ossen en worsten aan het grillen zijn. Dit onder het toeziend oog van de bronzen Victoria op haar zegenzuil, blikkerend in het zonlicht.
Vlakbij de Zoo stieten wij, onderwijl onze mogelijkheden ‘wat allemaal te doen’ afwegend, op een Biergarten. In het lommerrijke parkje bleek men Paulaner te tappen en pizza te serveren. Heel mooi zo’n zonnige zondag aan een lange houten tafel in het groen terwijl voor je in het vijvertje de Berliner kinderen spelevaren en zwaaien naar papa en mama die met Paulaner gevoel voor relativiteit glimlachend naar hun kroost terugwuiven.
De mogelijkheden ‘wat te gaan doen’ hebben zich inmiddels ter tafel dusdanig vermenigvuldigd dat we het gehele onderwerp tijdelijk terzijde hebben geschoven om ons beter te kunnen richten op de verrichtingen der Berlijnse geliefden die jeugdig aan het kussen zijn in klassieke strandstoelen hetgeen helemaal niet zo lastig blijkt te zijn als je zou verwachten.
De Biergarten in Tiergarten heeft ons geen stap verder gebracht qua planvorming zodat wij voorlopig besluiten gewoon het Altes Museum te bezoeken, de Dom te beklimmen en koffie te drinken op de Potsdammerplatz. Eenmaal varend op de Spree verwachten wij dat we ons deze week in ieder geval nog gaan verdiepen in Egyptische kunst, DDR-kunst en de geschiedenis van Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht, minstens… plus een nader culinair cultureel onderzoek in Prenzlauerberg, maar dan moeten we onderweg natuurlijk niet op een Biergarten of iets soortgelijks stuiten.
Berlijn…. is fijn.
